Funkcjonowanie wzroku

Widzenie to złożony proces określający zdolność naszego oka do odbierania bodźców wzrokowych wywołanych przez promieniowanie świetlne. Światło (tzw. widmo widzialne, dla człowieka jest to zakres 380 - 770 nm z całego zakresu promieniowania elektromagnetycznego) absorbowanie jest przez fotopigmenty zmagazynowane w zewnętrznych częściach czopków i pręcików, światłoczułych komórek siatkówki oka. Tak odebrany bodziec świetlny jest następnie przenoszony do ośrodkowego układu nerwowego, gdzie następuje analiza i poznanie obrazu. Aby ten proces mógł przebiegać prawidłowo, wszystkie elementy drogi wzrokowej muszą być zdrowe i sprawne. Są to gałka oczna znajdująca się w oczodole, odbierająca wrażenia wzrokowe, drogi wzrokowe i korowe ośrodki wzrokowe mózgu. Po przetworzeniu impulsy są następnie przesyłane do innych ośrodków mózgowych, Które odpowiadają za reakcję na to, co zobaczyliśmy. Ale od początku… Światło wpadające do oka przechodzi przez wszystkie ośrodki optyczne, tak aby dotrzeć do siatkówki. Pierwszą częścią oka, jaką promień świetlny napotyka na swojej drodze, jest rogówka. Jej siła łamiąca światło jest największa a więc też najważniejsza i wynosi ok. 42 dioptrie. Zaraz za nią światło załamuje soczewka, której siła refrakcji jest zmienna i wynosi 13-26 dioptrii. Zmienność ta zależy od napięcia mięśnia rzęskowego, który napina lub rozluźnia obwódkę soczewki. Odpowiada to za proces akomodacji, dostosowywania siły łamiącej oka do odległości, na którą patrzymy. Ilość światła wchodzącego do oka regulowana jest przez źrenicę. Obraz powstający na siatkówce jest rzeczywisty, odwrócony i pomniejszony.  

Układ optyczny zaprojektowany jest tak, aby oko normowzroczne skupiało na siatkówce równoległą wiązkę światła z zewnątrz. Wiązka światła, która dociera na siatkówkę zostaje pochłonięta przez receptory mieszczące się w nabłonku receptorowym siatkówki, są to czopki i pręciki. Czopki odpowiadają za widzenie barwne i pracują tylko przy odpowiednio dużym natężeniu światła. Pręciki natomiast odpowiadają za widzenie zmierzchowe. Największe nagromadzenie czopków występuje w miejscu zwanym plamką (siatkówka centralna). Obraz powstający w tym właśnie miejscu widziany jest ostro i dokładnie. Odpowiada to za rozpoznawanie szczegółów, barw, poczucie kontrastu.  czytanie, pisanie. Przy mniejszym natężeniu światła, które nie może pobudzić czopków, ich funkcje przejmują pręciki. Dzięki nim widzimy przy dużo mniejszym natężeniu światła, jednak znacznie gorzej (determinują dobre widzenie w ciemności, rozpoznawanie kształtów, orientację w przestrzeni). Komórki światłoczułe reagują bowiem na określoną długość fali świetlnej: pręciki zawierające rodopsynę na długość ok. 500 nm (światło niebiesko – zielone), czopki - jodopsynę odpowiadają za widzenie barwne. W siatkówce znajduje się 7 mln czopków, oraz 130 mln pręcików.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Więcej informacji można znaleźć w naszej Polityce cookies.